dinsdag 2 oktober 2007

Bloggersborrel tijdens brancheborrel | foto's

In het geheim werd tijdens de Festivak-brancheborrel gisteravond in het Eventron in Rosmalen een mini-borrel gehouden: de High Profile Bloggersborrel. (Nou ja geheim, de voorbereiding was online op een bloggersborrel wiki te volgen.)

Dsc05451

Met Anna-Maria Mantel-Giannattasio en High Profilers Jeroen Baas en Marieke Prins-De Vos.

Het was ontzettend gezellig, maar eerlijk is eerlijk, een miniborrel in een mega-borrel werkt eigenlijk niet. En dat is ook niet erg. Ik heb Rob, Anna-Maria, Erik, Bas en dat was het wel zo'n beetje gezien en gesproken van de club, de rest verdween in de menigte. Rob stelde voor de volgende keer een bloggersborrel te houden met alleen de bloggers, 'dus zonder al die lezers' ;-).

Dsc05452

WannabeBorat wilde met Anna-Maria op de foto (of andersom).

Naar de foto's van Rob Captijn.

woensdag 8 augustus 2007

Hoera! We hebben een hoogleraar...

HoogleraarGisteren werd bekend dat Ed Peelen, hoogleraar Direct marketing/CRM aan de Business Universiteit Nyenrode, de eerste hoogleraar Eventmarketing wordt.

"In de afgelopen maanden hebben we de voorbereidingen voor de Leerstoel Eventmarketing en -Communicatie kunnen afronden. Eerste hoogleraar die deze leerstoel gaat bezetten is prof. dr. Ed Peelen, tevens hoogleraar Direct Marketing/CRM aan de Business Universiteit Nyenrode en partner bij het Rotterdamse ICSB Marketing en Strategie", aldus de IDEA nieuwsbrief.

Da's goed nieuws voor ons vak. Een heusche Hoogleraar. En korting op juridische bijstand, volgens hetzelfde bulletin. Bij Kennedy van der Laan. Een perfecte club by-the-way. Jarenlang onze huisconsiglieri geweest.

Waarom ik die twee bij elkaar veeg? Nou, ik doe nog wel eens een gastles of een workshop op deze of gene (HBO)opleiding. En ik ben nog steeds niet echt onder de indruk van het niveau. En staar bovendien regelmatig als een aap naar een horloge, verbijsterd over hoe de lettergrepen: "mar-ke-ting" in ons vak nog al eens misbruikt worden. De nieuwsbrief bevat dus dubbel verheugend nieuws: we hebben een Hoogleraar en als hij zijn vruchten niet afwerpt, kunnen we bij verbrijzelde klantverwachtingen nog altijd een beroep doen op de de korting van Kennedy.

Nu even serieus: Peelen's benoeming is heel goed nieuws. Zeker voor een DM-, c.q CRM'mer zijn de mechanieken van eventmarketing geen rocket science. Waar een enkeling daarover in de vorige eeuw al boekjes schreef, is er nog steeds geen uniforme standaard omarmd. Geen prognostiseerbare, bestuurbare en accountable wijze van strategisch denken en handelen.

Terwijl die toch al bestaat sinds.... nou ja, sinds die boekjes dus. Maar hij wordt niet gedoceerd en slechts bij uitzondering toegepast. Dat ligt overigens niet geheel aan de bureaus. Klanten vragen er naar mijn ervaring ook veel te weinig om. En ik heb af en toe zelfs wel eens de indruk, dat ze het ook een beetje eng vinden als een heleboel zaken, die traditioneel via de onderbuik werden geëvalueerd, opeens kraakhelder en in alle scharkeringen van implicatie, rock solid op tafel liggen.

Dus daar ligt uw uitdaging, Weledelgeleerde. Aan de slag voor God en Vaderland! En als je grondtroepen zoekt, bel. 

donderdag 29 maart 2007

Verdwaald in het marketingwoordenboek.

Nu de creativiteitsdiscussie oplaait, want de evenementenbureaus zouden qua onderscheid de boot aan het missen zijn, is het aardig om een aanpalend navelstaartje te introduceren. Het zat al in mijn systeem sinds bij het beoordelen van de inzendingen voor de zakelijke giraf bleek dat men nog al eens in het marketingwoordenboek verdwaalde. Maar gisteren werd dat weer bovengehaald toen een bevriend eventmanager me belde met de woorden: "het is zolangzamerhand ècht Godgeklaagd aan het worden"...

Hij was bemaild door een bureau dat R3 propageerde. En omdat R3 niet zover afligt van het hem (en mij) zo bekende R2 was hij de mailing gaan lezen. Op het eerste gezicht een gloedvol geschrift over Reputatie, Relatie en Rendement. Een orgastische monoloog over doelstellingen, communicatiemixen, merkbeleving, experience communication, building brands, relatiemarketing en live communication…. Maar uiteindelijk slechts met één boodschap: "Op basis van uw doelstellingen zijn wij in staat evenementconcepten te bedenken, voor te bereiden en zorgeloos binnen uw budget uit te voeren." 

Wij schudden het hele marketingwoordenboek over u leeg, maar zijn feitelijk dus goed in het organiseren van het feestje. Met andere (maar nog steeds hun eigen) woorden: "De organisatie, coördinatie en regie van een evenement is niet iets wat je er even naast je dagelijks werk bijdoet en vergt een brok aan kennis en ervaring. Fouten liggen op de loer met als gevolg een hoog afbreukrisico met imagoschade voor uw organisatie als gevolg". Met nog andere woorden: wij zijn niet alleen beter in hetgeen waarvoor u als eventmanager bent aangenomen, maar bovendien bent u een risico voor uw werkgever als u uw vak zonder ons uitoefent.

Kijk, als je dan zorgen maakt over een gebrek aan onderscheidend vermogen, maak dan in ieder geval onomwonden en zo helder mogelijk aan je publiek duidelijk waar je echt goed in bent. Ben je de allerbeste organisator van de wereld, fine! Ben je creatief onverslaanbaar? Ook goed. Lever je het hoogste rendement? Bewijs het. Maar val in ieder geval niet in je eigen zwaard door je voor te doen als "zanger", door een sedert een aantal jaren lekker in het gehoor liggend liedje te zingen en dan het gehoor naar de conclusie te leiden dat je eigenlijk koorddanser bent. En als je voorts zo'n communicatief vernuft etaleert dat je je potentiële opdrachtgever ook nog persoonlijk afpist? Tja... dáág reputatie, doeiii relatie, tabé rendement.

Het gaat mij niet om dit specifieke geval. Iedereen heeft immers het volste recht om zelf te definiëren wie of wat hij is. Maar wie zich zorgen maakt over zijn onderscheidende vermogen zou naar mijn bescheiden smaak, er alles aan moeten doen om de markt niet op het verkeerde been te zetten. Da's niet alleen slecht voor zichzelf, maar bovendien voor het beeld dat die markt van een collectieve branche ontwikkelt.

dinsdag 6 maart 2007

Gefeliciteerd High profile

Hp

Mannen en vrouwen van High Profile, Hulde!
Jullie hebben je nek uitgestoken om de Giraffen naar een hoger plan te krikken en dat is jullie met glans gelukt.

Namens de voltallige Jury Zakelijke Evenementen, gefeliciteerd!

zondag 31 december 2006

5 voor 12 voor jurering Gouden Giraffe.

Vijfvoor12
Zo rond de kerst gaat hier nog wel eens de bel: een lekker flesje, een mandje met smulvulling... Dit jaar werd echter overheerst door de koerier van High Profile, die doos, na doos, na doos kwam bezorgen met inzendingen voor de zakelijke categorie van de Gouden Giraffen.

Ware kunstwerkjes ben ik al tegengekomen en ook al potentieel "Girafmateriaal" . Ik kwam ook twee inzendingen tegen die niet door de gehele jury beoordeeld zullen worden, omdat er in die gevallen sprake zou kunnen zijn van een jurylid met een verstrengeld belang. Deze jury wenst objectief tot de winnaar te komen en ter voorkoming van zelfs maar het kleinste vleugje potentiële vooringenomenheid, zullen de bewuste juryleden zich bij die cases verschonen.

Op 11 januari komt onze jury bijeen om de inzendingen individueel te beoordelen en tegen elkaar af te wegen. We verlaten de kamer niet eerder dan dat er unanieme consensus is over 3 nominaties en daaruit de winnaar is gekozen...

Susanne IJsenbrandt, Frans Speyer, Peter Blokland, Thijmen Jacobse en ik danken alle deelnemende bureaus voor hun inzending en wensen iedereen een gezond, gelukkig, creatief en effectief 2007.

Rob Captijn

zondag 10 december 2006

Miljonair Fair

Miljonair4_6

Een fascinerend fenomeen. de "Miljonair fair". Dit jaar voor de 5e keer neergestreken in de Amsterdamse RAI en inmiddels ook in een aantal buitenlanden een begrip. Mil-jo-nair-fair: een beurs vol penisverlengers en andere speeltjes voor hen die het vooral breed willen laten hangen. Of ze het nu breed hebben of niet.

De miljonairsfair voorziet duidelijk in een behoefte van al die merken die het op de happy few hebben voorzien en bezoekers die zich graag, al is het in hun wildest dreams, tot die categorie zouden willen rekenen. En dat levert bloedjes van taferelen op die de schijvers van Keeping up appearances, graag in de mond van de onsterfelijke Mrs. Bouquet zouden willen leggen. Of zoals Jort kelder het voor de camera van RTL verwoordde: "Ik heb nog nooit zoveel proleten bij elkaar gezien"....

Lees meer "Miljonair Fair" »

vrijdag 10 november 2006

Effe checken...

"Effe checken...". Jan Jacobs aan de lijn. "Ik had net een bureau aan de lijn dat in wil sturen voor jouw Giraffe categorie, maar niet zeker is of het event voldoet aan de inzendcriteria". Een verstandig belletje, want je stuurt natuurlijk wèl in om te winnen.

Het bureau had van de klant een tamelijk generieke briefing gehad met reden en doel, maar niet al te veel gemeet en gedoe. Het was uiteindelijk een uiterst succesvolle exercitie geworden. "Was dat succes een gelukkie of heeft het bureau die briefing met slim denkwerk tot dat succes geleid?" vroeg ik Jan. Hij meende het laatste. "Dan moeten ze zeker inzenden voor de zakelijke categorie".

Dat is immers precies wat we zoeken. Bureaus die los van de gebruikelijke creatieve kwaliteit en productionele slagkracht, een werkelijk toerekenbare strategische meerwaarde aan hun klant hebben geleverd. Wel gaf ik nog even de tip mee, dat ze dan wel heel nauwkeurig op hun inzendformulier moesten aangeven hoe ze tot hun keuzes waren gekomen en hoe die vervolgens aan het resultaat hebben bijgedragen.

Volgens mij gaan er dit jaar mooie dingen gebeuren bij de zakelijke Giraffe. Ik heb er zin an!

zondag 22 oktober 2006

In de ban van de ring

Avid

Ik heb in mijn leven heel wat geluidstudio's en videomontagesuites gezien. Van het roemruchte Wisseloord, via zo'n beetje alle montageruimten bij het NOB tot de hypermoderne,- soms als Boedatempel of hippe lounge verpakte non-tape faciliteiten die als paddenstoelen uit de grond schieten sinds de nulletjes en eentjes het ook in videoland hebben gewonnen van het magnetisme.

Ja, opa heeft zo'n beetje de Ampex nog meegmaakt. En de karrenwielen van uitzendbanden die je als dikke bandrecorderbanden in de BCN machine moest rijgen in een piepende, sissende en bonkende ruimte, die aanpalend aan de montagesuite, liefkozend "de machinekamer" werd genoemd. In de loop der jaren maakten ze plaats voor kleinere digitalere machientjes, tot iedere boerenlul op een "Dell-on-steroids", AVID'je kon spelen en "non-tape" kon monteren.

"Wat is nu de pointe van deze mijmering?" zult u zich wellicht inmiddels afvragen. Nou, eigenlijk is deze posting therapeutisch, om de frustratie van ruim 22 uur montage op een fillûmpie van 5 minuten van me af te schrijven. Onder "non-smoking-conditions" wel te verstaan...

Lees meer "In de ban van de ring" »

zaterdag 7 oktober 2006

Afscheid van Lex

Lex1

Hij had niks in de gaten toen hij het oeramsterdamse etablissement Piet de Leeuw binnenkwam. Bij zijn afscheid als directeur van European Directories, zeg maar de overkoepelende organisatie van Telefoongidsen in verschillende Europese landen, zou hij met een paar goede vrienden een biefstukje gaan knagen in de donkerbruine winkel die z'n runderlapjes als sinds menschenheugenis nummert.

Wat Lex toen nog niet kon bevroeden was, dat het in meerdere opzichten een unieke avond zou worden.

Lees meer "Afscheid van Lex" »

woensdag 13 september 2006

Stuur in voor de zakelijke Gouden Giraffe.

Mijn probleem was vaak dat er appelen met peren werden vergeleken. Want tja, wat maakt het ene evenement "beter" of "creatiever" dan het andere? In de tijd dat ik zelf nog wel eens inzond, verwonderde ik me er regelmatig over (zelfs als we wonnen) waarom een ander, ook door ons ingezonden event, dat objectief veel spectaculairder kaarten had om te winnen, niet won.

Walloffamebig

Nou, dit jaar dus niet meer. Met groot plezier heb ik het voorzitterschap aanvaard van de zakelijke evenementenjury voor de Giraffen van dit jaar. Een jury van een uitgelezen samenstelling om nu ècht eens de vruchten te eren van die bureaus die marketing niet alleen in hun naam en saleskit hebben, maar ook met verve en klinkend resultaat in praktijk brengen.

Dus kom op bureaus! Laten we dit jaar met klinkende cases aan de markt bewijzen dat het evenement een super effectief medium is, dat als geen ander merkwaarden fysiek tussen de ogen van een doelgroep weet te koppen. Dat hen beweegt om producten te kopen, gemotiveerder te werken of loyaler te relateren. Geen gelul meer dat er nog weken over werd nagepraat. Kom met het evenement waarmee je strategisch en conceptueel de hemel hebt bestormd en waar je klant z'n doelen mee aan flarden gingen.

Met zo veel talent en zo veel uitstekende bureaus, moeten er cases te over zijn. Ik weet het zeker. Heb je er één, stuur die dan absoluut in voor de Effie onder de Giraffen. Een prestigieus en persoonlijk tot blinkens toe opgepoetst gouden exemplaar staat voor de winnaar klaar.

donderdag 31 augustus 2006

Ka-tjinggggg!

Toegegeven, als oude man van 45 ben je wat eerder geneigd om het heden met vroegâh te vergelijken. Bij 40 euro Pavloft mijn geest nog vaak in de "en-dat-is-dus-88-gulden-modus". Dat wordt doorgaans getriggerd door een mismatch met mijn waardegevoel. Zo'n spasme in de categorie: wàààt..? 12 euro voor 2 koffie en een gevulde koek, maar dat is....... enzovoort.

Hoewel de oude heer Zalm consequent blijft volhouden dat de invoering van de euro niet tot noemenswaardige prijssijgingen c.q. inflatie heeft geleid, heb ik tegenwoordig ook tijdens de begroting van evenementen steeds vaker zo'n moment. Een oude fabriekslocatie bijvoorbeeld, die voor 2 dagen locatiehuur ruim 40.000 euro vraagt. Daar kan je een jaar lang een kantoor voor huren!

Wat begon bij de airliners met het uitkleden van het basiskaartje om daar vervolgens aan de kassa nog een ijzingwekkend pak aan onvermijdelijke opslagen aan toe te voegen, lijkt nu ook zijn entree gemaakt te hebben in onze wondere wereld: het uiteenrafelen van de kale ruimte en tal van diensten die je er vervolgens min of meer verplicht bij moet huren. Nu is er natuurlijk ook het argument dat je die anders elders zou moeten betrekken, maar door de afnameverplichting of de beperkte keuzevrijheid door negatieve incentives als cateringafdrachten e.d. is er toch een beetje sprake van gedwongen winkelnering.

Die locatie met een in-house restaurant bijvoorbeeld, waarmee verplicht moest worden samengewerkt. Naast prijzen voor F&B die je in de grachtengordel ook wel tegenkomt, moest daar voor hun reguliere dienstverlening ook nog eens mens en materieel worden afgetikt.

Lees meer "Ka-tjinggggg!" »

dinsdag 22 augustus 2006

Hij Wiens Naam Vanaf Nu Niet Meer Wordt Uitgesproken

Winkeldermaat_2 Op zich ben ik natuurlijk buitengewoon gevleid met de uitnodiging om gastscribent te worden op dit weblog. En ongeredigeerd nog wel! Ik kan dus schrijven wat ik wil. Mooi!

Aan de uitnodiging kleeft namelijk een probleem dat ik reeds op mijn eigen weblog: Neveradullmoment heb uitgelegd. Dat blog is ontstaan om mijn allerlaatste "dull moments" productief te maken. Als je die daar dus besteedt, heb je er in feite geen over, om hier ook nog eens een keer uit de pen te schieten. Op deze pagina bevindt zich onder "bevriende bloggers" in de rechterkolom bovendien een link naar dat blog, dus in feite bèn ik daarmee al enige tijd aanleunhuiscolumnist.

Wat de boel qua inspiratie nog verder compliceert is dat ik doorgaans maar één keer gelukkig of boos, geïnspireerd of ontroerd ben over iets. Door deze uitnodiging aan te nemen, moet ik dus ook nog eens gaan kiezen wáár ik die emotie met u zal delen: op mijn blog of hier. Hoe ga ik dat nou weer doen? Moet ik het hier meer op de branche betrekken en daar meer op Privé? Geen idee. Inspiratie doet zich voor als ik ergens door wordt geraakt. Da's niet te plannen -noch qua onderwerp als moment- en derhalve niet te rubriceren.

Voorts moet ik aan u kwijt dat Henkjan een enorme slavendrijver is. Hij lijkt wel aardig als hij met z'n camera in de aanslag op uw kantoor of evenement verschijnt, maar u zou eens moeten weten. Ongeveer 10 minuten na zijn uitnodiging ontving ik een mailtje in de trant van: "Én...? Is het eerste berichtje al bijna klaar? Op zaterdagochtend half tien! Nog nashakend van een week waarin aan 8 geachte cliënten van het bureau, het beste concept uit hun werkzame bestaan was gepresenteerd. En of dat nog niet genoeg was, dramde hij er twee uur later nog een mailtje overheen, dat "zondag wat hem betreft ook nog wel goed was".

Zo! Het hoge woord is er uit. Winkeldermaat gaat over lijken als het om het High Profile weblog gaat. Virtueel slavenbloed druppelt er uit de pixels van de pagina van deze weblogpotentaat. Ik neem daarom mijn telefoon niet meer op, lees mijn mail niet meer, schrik van harde geluiden en gluur af en toe tussen de gesloten gordijnen of hij hier niet voor de deur staat.

Mocht dus bij u de uitnodiging in de mailbox ploffen, om mee te schrijven aan dit blog, weet u nu wat uw voorland is. Voor mij is het te laat. Ik heb ja gezegd en daarmee mijn ziel verloren aan HWNVNNMWU (Hij Wiens Naam Vanaf Nu Niet Meer Wordt Uitgesproken). God sta me bij...

Rob Captijn